W zeszłym roku wstrząsające twierdzenie rozprzestrzeniło się w mediach społecznościowych z takim hałasem, że nawet główne agencje informacyjne o tym doniosły: Powtórne Przyjście, moment, w którym wierzący chrześcijanie mają być rzekomo zabrani z ziemi, aby spotkać Jezusa, może zdarzyć się w środę, 24 września.
W relacjach Yahoo jako rzekomy prorok wymieniono pastora Joshuę Mhlakelę, kaznodzieję z Południowej Afryki. Jego wcześniejszy wywiad powrócił na światło dzienne i zapoczątkował trend „RaptureTok”, z wieloma pytaniami, czy późny wrzesień oznacza koniec, jaki znamy.
Wiele mediów zauważyło, że te daty pokrywają się z Rosz Haszana (Świętem Trąbek), co wielu popularnych nauczycieli stara się powiązać z wydarzeniami końca czasów.
Słowo „raptura” nie pojawia się w Biblii w tłumaczeniu Nowej Biblii Królewskiej; pochodzi od wyrażenia apostoła Pawła „zabrani” w 1 Tesaloniczan 4:17. Chociaż korzenie tej nauki znajdują się w katolickiej tradycji jezuitów, doktryna zyskała popularność w XIX wieku dzięki pismom Johna Nelsona Darby’ego i stała się niezwykle popularna wśród ewangelików poprzez książki i filmy „Zabrani”. Uczy, że wierzący nagle znikną z pola widzenia, bez żadnego ostrzeżenia — ciche Powtórne Przyjście.
Biblia z pewnością potwierdza nadzieję na dosłowne przyjście Chrystusa i że ludzie Boży zostaną zebrani do Niego (1 Tesaloniczan 4:16, 17), ale przedstawia to kulminacyjne wydarzenie jako nic innego jak tajemnicze. Jest ono słyszalne („z trąbą Bożą”), widzialne („wszystkie oczy Go ujrzą”, Objawienie 1:7) i wstrząsające (2 Piotra 3:10).
Umrli w Chrystusie zostaną wzbudzeni w Jego przyjściu (1 Koryntian 15:51, 52), a żyjący sprawiedliwi zostaną przemienieni, aby spotkać Pana razem z nimi.
To nie ciche zniknięcie; to triumfalne przybycie Króla!
Pismo Święte nie upoważnia nikogo do wyznaczania dat powrotu Pana.
Ostrzeżenie Jezusa jest jasne: „A o tym dniu i godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec mój” (Mateusz 24:36).
„A o tym dniu i godzinie nikt nie wie.”
Kiedy apostołowie dopytywali zmartwychwstałego Chrystusa o proroczy harmonogram, odpowiedział: „Nie należy do was znać czasów ani chwil, które Ojciec umieścił w swojej władzy” (Dzieje Apostolskie 1:7).
Wyznaczanie dat robi więcej niż łamanie jasnego przykazania; przekierowuje wiarę z życia w codziennej gotowości na zegar odliczający, który z pewnością rozczaruje.
Wydaje się, że wielu nie nauczyło się wystarczająco z historii. Głośno ogłaszane przewidywania pojawiały się i znikały wielokrotnie. Daty Harolda Campinga z 2011 roku wciąż są świeżo w naszej zbiorowej pamięci — a każda porażka pozostawia w swoim śladzie zamieszanie, cynizm i zranionych wierzących. Wcześniejsze pokolenia doświadczyły podobnych fal, takich jak masowo wydany broszura „88 powodów, dla których Powtórne Przyjście nastąpi w 1988 roku.”
Wzór jest konsekwentny: pewne obliczenia, nagłówki budzące zdziwienie, a potem ból duchowego rozczarowania, gdy słońce wschodzi następnego dnia.
Niektórzy wskazują na symbolikę Święta Trąbek, aby uzasadnić przewidywanie tego tygodnia. Chociaż chrześcijanie powinni cenić typologię świątyni i świąt, ich wyraźnym zadaniem jest wskazywanie nas na zbawczą pracę Jezusa i pewność Jego powrotu — a nie na datę w naszym kalendarzu. Powinniśmy unikać wychodzenia poza bariery, które sam Jezus nam dał.
Co powinni robić chrześcijanie pragnący nadziei na powrót Jezusa zamiast wyznaczania dat?
- Pozostańcie duchowo czujni. „Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w jakiej godzinie przyjdzie Pan wasz” (Mateusz 24:42). Gotowość nie polega na okrążonej dacie; chodzi o relację — trwanie w Chrystusie każdego dnia (Jan 15:5).
- Trzymajcie się błogosławionej nadziei. Paweł zakotwicza naszą nadzieję w zmartwychwstaniu przy przyjściu Chrystusa (1 Tesaloniczan 4:13–18). Zauważcie jego cel: „pocieszajcie się nawzajem tymi słowami.”
- Testujcie wszystkie twierdzenia w świetle Biblii. Jezus ostrzegł przed „fałszywymi chrystusami i fałszywymi prorokami” oraz sensacyjnymi plotkami (Mateusz 24:23–27). Prawdziwe Powtórne Przyjście nie potrzebuje „wpływowego” wsparcia — będzie niezaprzeczalne, globalne i chwalebne.
- Myślcie misyjnie, podczas gdy czekamy. Piotr mówi, że pozorna zwłoka to miłosierdzie, dające czas na pokutę (2 Piotra 3:9). Odpowiednia reakcja na oczekiwanie końca czasów to służba, a nie spekulacja.
To najnowsze wyznaczanie dat nabrało rozmachu w mediach społecznościowych po tym, jak wcześniej opublikowany wywiad zyskał popularność — kolejny przykład, jak algorytmy i wirusowość mogą wziąć marginalne twierdzenie i wciągnąć je do głównego nurtu rozmowy z dnia na dzień.
Kiedy to się dzieje, chrześcijanie mają okazję delikatnie przekierować uwagę z przewidywań na kliknięcia na jasne obietnice Biblii.
Warto zauważyć, jak często takie przewidywania skupiają się wokół chwytliwych momentów (zaćmienia, krwawych księżyców, dni świątecznych, cykli wyborczych). Ważne jest również, aby znać prawdę o stanie zmarłych: Ci, którzy umarli w Chrystusie, odpoczywają — czekając na zmartwychwstanie — nie oglądają wiadomości ani nie szeptają dat nikomu żyjącemu na Ziemi (Księga Kaznodziei 9:5, 6; Jan 5:28, 29).
Bezpieczniej jest odłożyć trendy w mediach społecznościowych i przyjąć jasne słowo Biblii: „O tym dniu i godzinie nikt nie wie” (Mateusz 24:36). To jedno zdanie odpowiada na nagłówki. Nie znamy dnia; znamy Zbawiciela. Ta sama część wzywa do gotowości, wierności i miłości — cech, które będą miały znaczenie tak samo dzisiaj, jeśli Jezus przyjdzie, jak i jutro, jeśli zwleka.
Przewidywanie tego tygodnia prawdopodobnie zniknie, jak inne. Ale twoja nadzieja nie musi. Zakotwicz ją tam, gdzie Pismo ją zakotwicza: w zmartwychwstałym Panu, który przychodzi ponownie i obiecuje: „Przyjdę znowu i wezmę was do siebie” (Jan 14:3).
Źródło: Amazing Facts
Noże zamiast widelców – czyżby? Poprzedni post Mogą Cię zainteresować również:
