Czy ludzie mogą żyć wiecznie?

Według ostatnich badań wydaje się, że zbliżamy się do granicy ludzkiej długowieczności.

W ciągu ostatniego stulecia i ćwierćwiecza poczyniliśmy imponujące postępy. Na przykład dziecko urodzone w 1900 roku miało średnią długość życia wynoszącą zaledwie 32 lata. Obecnie liczba ta przekracza 71 lat, głównie dzięki ogromnemu postępowi w opiece zdrowotnej, lepszemu odżywianiu, czystszym zasobom wody i wyższemu standardowi życia w dużych grupach społecznych.

W Stanach Zjednoczonych sytuacja wyglądała nieco lepiej – w 1900 roku średnia długość życia wynosiła około 47 lat. Dziś liczba ta wzrosła do blisko 78 lat. Choć statystyki te są zachęcające, długość życia ludzkiego wydaje się mieć wrodzone ograniczenia; postęp w dziedzinie długowieczności może gwałtownie zahamować, szczególnie w krajach, które już cieszą się wysokim standardem życia.

Przewiduje się, że w ciągu najbliższych 30 lat liczba Amerykanów w wieku 100 lat lub starszych wzrośnie czterokrotnie. Nie jest to jednak sygnał, że przodujemy w kwestii długowieczności. Wręcz przeciwnie, USA zostają w tyle za innymi krajami w tym wyścigu.

Wyzwania współczesności

Według badaczy, wśród krajów, w których ludzie żyją najdłużej, „USA nie plasują się nawet w pierwszej czterdziestce”. Dlaczego? Częściowo powodem słabej pozycji Ameryki w rankingu długowieczności jest fakt, że jest ona silniej dotknięta problemami odbierającymi życie młodszym ludziom, takimi jak „przedawkowania narkotyków, strzelaniny, otyłość i nierówności, które utrudniają niektórym osobom dostęp do wystarczającej opieki medycznej”.

I choć pokolenie wyżu demograficznego po II wojnie światowej (tzw. Baby Boomers) ma tendencję do dłuższego życia niż poprzednie pokolenia, częściej doświadcza problemów zdrowotnych. Wygląda jednak na to, że osoby z następnego pokolenia są w jeszcze gorszej sytuacji. Artykuł CNN Health donosi: „W 2020 roku badanie zasugerowało, że pokolenie X borykało się z większą liczbą lat w złym zdrowiu niż pokolenie wyżu demograficznego, przy czym u osób z pokolenia X w wieku 40 i 50 lat stwierdzono gorszą kondycję fizyczną niż u osób z wyżu demograficznego… w tym samym wieku”.

Najdłużej żyjącą osobą w czasach nowożytnych była Jeanne Calment. Urodzona we Francji w 1875 roku, dożyła 122 lat – nieco powyżej średniej, nieprawdaż? Rekord „najstarszej żyjącej osoby” należy obecnie do Tomiko Itooki z Japonii; w chwili pisania tego tekstu ma ona ponad 116 lat. Brytyjczyk John Tinniswood jest obecnie najstarszym znanym żyjącym mężczyzną, mającym ponad 112 lat.

Miliony ludzi chciałoby pójść w ich ślady.

Przemysł długowieczności

Przemysł długowieczności, który koncentruje się na poziomie molekularnym lub komórkowym, aby spowolnić starzenie i poprawić stan zdrowia, stał się w XXI wieku wielkim biznesem. Jeden z jego kluczowych sektorów, biotechnologia, odnotował w ostatnich latach fascynujące przełomy. W niektórych badaniach, na przykład, wykorzystanie komórek macierzystych do zmiany epigenomu u myszy doprowadziło do radykalnego odwrócenia skutków starzenia. Jednak niektórzy naukowcy podchodzą sceptycznie do tego, czy przełoży się to na podobne korzyści u ludzi w najbliższej przyszłości. Tylko czas – prawdopodobnie dekady – pokaże prawdę.

Tymczasem, jaką mamy nadzieję? Całkiem sporą. Choć nie możemy zatrzymać procesu starzenia, istnieją kroki, które możemy podjąć, aby go spowolnić i zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób przewlekłych. W rzeczywistości mamy ogromną moc wpływania na nasz własny epigenom – dosłownie zmieniając ekspresję naszego DNA – poprzez zmiany stylu życia, takie jak stosowanie zdrowej diety opartej na produktach roślinnych i regularne ćwiczenia fizyczne.

Jednak nawet w najlepszym scenariuszu dobre praktyki zdrowotne i nauki medyczne mogą nas zaprowadzić tylko do pewnego punktu.

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rzymian 6,23).

Wieczność w sercu

Mądry król Salomon wyjaśnia, że Bóg „wieczność włożył w ich serca” (Kaznodziei Salomona 3,11). Na początku nasz Stwórca uczynił nas, abyśmy żyli wiecznie. Jednak z powodu ludzkiego wyboru Jego doskonały plan legł w gruzach i od tego czasu trwa tragedia – a jej niszczycielskie skutki wykraczają daleko poza degradację naszych komórek wraz z wiekiem.

Nasz bunt przeciwko Bogu nie tylko zniszczył nasze ciała, relacje i środowisko, ale także odwrócił nasze serca od spraw duchowych. To pozostawia nas z mroczną perspektywą – fizyczną i duchową zgubą – czyż nie? Otóż nie musi tak być.

Choć mógł to uczynić, nasz współczujący Bóg nie pozostawił nas bez nadziei. Istnieje prosta droga, dzięki której możemy żyć wiecznie. Choć „zapłatą za grzech jest śmierć”, możemy wybrać alternatywne rozwiązanie, ponieważ „darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rzymian 6,23).

Nasza jedyna nadzieja na nieograniczoną przyszłość znajduje się w relacji z Jezusem Chrystusem, który oświadczył: „Kto słucha słowa mego i wierzy temu, który mnie posłał, ma żywot wieczny” (Jana 5,24). Jego obietnica i łaskawy dar życia wiecznego są przeznaczone dla każdej osoby, która zdecyduje się Go naśladować.

Cytaty biblijne pochodzą z Biblii Warszawskiej.

Źródło: Amazing Facts