W erze ewoluujących norm społecznych i tożsamości osobowych rodzice będący Adwentystami Dnia Siódmego często znajdują się na nieznanych wodach, gdy ich dzieci ujawniają się jako osoby LGBTQ. Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie pełnej współczucia, ugruntowanej w Piśmie Świętym perspektywy na to, jak utrzymać pełne miłości relacje z dziećmi LGBTQ, pozostając jednocześnie wiernym adwentystycznym przekonaniom i wartościom.
Podstawa miłości rodzicielskiej
Kamieniem węgielnym relacji między rodzicem a dzieckiem jest bezwarunkowa miłość. Miłość ta odzwierciedla miłość samego Boga do ludzkości, jak ujęto to w Ewangelii Jana 3,16: „Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny”. Werset ten podkreśla, że miłość Boga nie jest uzależniona od postępowania człowieka. Jest ona raczej osadzona w Jego charakterze, którym jest miłość.
Richard Davidson w swoim kompleksowym dziele Flame of Yahweh (Płomień Jahwe) podkreśla, że biblijna koncepcja miłości wyrasta z zobowiązania przymierza, a nie z samej emocji czy zauroczenia.1 Ta miłość przymierza, której przykładem jest relacja Boga z Izraelem oraz Chrystusa z Kościołem, stanowi wzór dla rodziców. Jest to miłość, która trwa pomimo wyzwań, rozczarowań czy odmiennych dróg życiowych.
Zrozumienie biblijnej perspektywy na seksualność
Dla rodziców-adwentystów kluczowe jest, aby zachowując pełne miłości relacje, opierać swoje rozumienie seksualności na Pismach Świętych. Ekkehardt Mueller w pracy Homosexuality, Scripture, and the Church (Homoseksualizm, Pismo Święte a Kościół) dokonuje szczegółowej analizy tekstów biblijnych odnoszących się do relacji jednopłciowych.2 Mueller twierdzi, że choć Biblia konsekwentnie przedstawia małżeństwo heteroseksualne jako boski ideał, wzywa również do współczucia i zrozumienia wobec wszystkich ludzi, niezależnie od ich orientacji seksualnej, w procesie ich odkupienia.
Warto zauważyć, że stanowisko Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w kwestii homoseksualizmu3 nie polega na potępianiu jednostek, lecz na potwierdzeniu biblijnej etyki seksualnej. Jak zauważa Mueller: „Adwentyści Dnia Siódmego postrzegają siebie jako społeczność niosącą odkupienie i docierającą do tych, którzy zmagają się z grzechem… zarówno heteroseksualistów, jak i homoseksualistów”.4
Koncepcja świętej seksualności
Praca Christophera Yuana Holy Sexuality (Święta seksualność) oferuje wieloaspektowe podejście do rozumienia seksualności z perspektywy chrześcijańskiej. Yuan twierdzi, że uwaga nie powinna skupiać się na heteroseksualności czy homoseksualności, lecz na świętej seksualności, którą definiuje jako „wstrzemięźliwość w stanie wolnym i wierność w małżeństwie”.5 Koncepcja ta może stanowić pomocną ramę dla rodziców i dzieci do dyskusji o seksualności w sposób zgodny z zasadami biblijnymi, przy jednoczesnym uznaniu złożoności ludzkiego doświadczenia.
Podejście Yuana podkreśla, że wszyscy ludzie, niezależnie od orientacji seksualnej, są powołani do życia zgodnego z Božym planem dla seksualności. Perspektywa ta może pomóc rodzicom wyjść poza prosty dychotomiczny podział na akceptację lub odrzucenie orientacji seksualnej dziecka w stronę głębszego rozumienia chrześcijańskiej etyki seksualnej.
Utrzymanie relacji przy zachowaniu przekonań
Dla adwentystycznych rodziców wyzwanie polega na utrzymaniu relacji pełnych miłości ze swoimi dziećmi LGBTQ przy jednoczesnym zachowaniu wiernosci swoim biblijnym przekonaniom. Ta równowaga nie polega na wyborze między miłością a wiarą, ale na ucieleśnianiu Chrystusowej miłości przy jednoczesnym trzymaniu się prawdy biblijnej.
Praca Davidsona daje wgląd w to, jak Bóg odnosi się do swojego ludu, nawet gdy ten odbiega od Jego ideału. Zauważa on, że w całym Pismie Świętym Bóg stale dąży do budowania relacji ze swoim ludem, nawet w jego nieposłuszeństwie.6 Ten boski przykład sugeruje, że rodzice powinni priorytetowo traktować utrzymanie więzi ze swoimi dziećmi, niezależnie od różnic w przekonaniach czy stylu życia.
Davidson podkreśla również znaczenie stawania się przez Kościół „społecznością wierzących, którzy przyjmują ich do swojego grona i posługują Bożą łaską oraz uzdrowieniem w ich życiu, pozwalając zarazem, by ta sama łaska leczyła naszą własną złamane serca i niewrażliwość”.7 Rodzice mogą przenieść tę koncepcję do swoich domów, dbając o to, by ich dzieci czuły się kochane, akceptowane i bezpieczne, nawet pośród rozbieżności dotyczących etyki seksualnej.
Rola Kościoła
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego ma do odegrania kluczową rolę w zachęcaniu zarówno osób LGBTQ, jak i ich rodzin, do patrzenia na Jezusa, „sprawcę i dokończyciela wiary” (Hbr 12,2). Jako uczniowie Chrystusa, rodzice mają zarówno przywilej, jak i odpowiedzialność, by kochać swoje dzieci tak, jak Chrystus kocha ich. Adwentystyczni rodzice muszą patrzeć na swoje dzieci oczami Jezusa. Podobnie jak w przypadku każdego innego człowieka zmagającego się z grzechem, rodzice powinni iść ramię w ramię ze swoimi dziećmi; słuchać ich, okazywać im empatię i dawać im poczucie, że są widziane i słyszane. Choć rodzice nie mogą pochwalać niebiblijnych wyborów, będą nadal kochać swoje dzieci i modlić się za nie.
To zrozumiałe, że niektóre dzieci nie przyjmą miłości swoich rodziców, jeśli ci nie zaakceptują w pełni ich wyborów. Nie powinno to jednak zmieniać bezwarunkowej miłości rodziców do swoich dzieci. Jako adwentystyczni rodzice musimy stawiać sobie wyzwania — niezależnie od wyborów naszych dzieci — i traktować je z godnością, szacunkiem i współczuciem. Musimy pamiętać, że „Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł” (Rzym. 5,8).
Perspektywa Ellen White na temat zmagających się z grzechem
Ellen White nie odnosiła się bezpośrednio do kwestii LGBTQ. Niemniej jednak jej pisma oferują cenne spostrzeżenia na temat tego, jak podchodzić do osób zmagających się z grzechem lub stających wobec wyzwań duchowych. Ellen White konsekwentnie podkreślała miłość Boga do grzeszników i znaczenie okazywania współczucia tym, którzy zmagają się z pokusami.
Ellen White ostrzegała przed surowym osądzaniem, stwierdzając: „Tylko metoda Chrystusa przyniesie prawdziwy sukces w docieraniu do ludzi. Zbawiciel przebywał między ludźmi jako ten, który pragnął ich dobra. Okazywał im współczucie, służył ich potrzebom i zdobywał ich zaufanie. Wtedy mówił do nich: »Pójdź za Mną«”.8 Podejście Jezusa opisane w tym cytacie stanowi wzór dla rodziców, jak utrzymywać bliskie, opiekuńcze relacje z dziećmi, delikatnie kierując je ku Bożemu ideałowi.
Dla adwentystycznych rodziców wychowujących dzieci LGBTQ droga naprzód jest drogą wytrwałej miłości i wiary. Opierając swoje podejście na biblijnych zasadach miłości przymierza, utrzymując otwartą komunikację i dążąc do zrozumienia doświadczeń swoich dzieci, rodzice mogą pielęgnować relacje, które odzwierciedlają bezwarunkową miłość Boga.
Stojąc na straży adwentystycznych przekonań na temat seksualności, rodzice mogą nadal zapewniać swoim dzieciom niezachwiane wsparcie i akceptację jako jednostkom stworzonym na obraz Boga. Podejście to jest zgodne z przykładem Chrystusa, który kochał ludzi, wzywając ich jednocześnie do świętego życia. Gdy rodzice nadal kochają i wspierają swoje dzieci, składają świadectwo przemieniającej mocy Bożej miłości i trwałej sile więzi rodzinnych zakorzenionych w wierze.
1. Richard M. Davidson, Flame of Yahweh: Sexuality in the Old Testament (Peabody, Mass.: Hendrickson Publishers, 2007), s. 113.
2. Ekkehardt Mueller, Homosexuality, Scripture, and the Church (Silver Spring, Md.: Biblical Research Institute, 2010), s. 23.
3. Oficjalne stanowisko Kościoła: gc.adventist.org/official-statements/homosexuality/
4. Tamże.
5. Christopher Yuan, Holy Sexuality and the Gospel: Sex, Desire, and Relationships Shaped by God’s Grand Story (Colorado Springs, Colo.: Multnomah, 2018), s. 47.
6. Richard M. Davidson, op. cit.
7. Richard M. Davidson, „Homosexuality and the Bible: What Is at Stake in the Current Debate”, w: Homosexuality, Marriage, and the Church: Biblical, Counseling, and Religious Liberty Issues (Berrien Springs, Mich.: Andrews University Press, 2012), s. 205.
8. Ellen G. White, Śladami Wielkiego Lekarza [org. The Ministry of Healing], s. 143.
Cytaty biblijne pochodzą z Biblii Warszawskiej.
Willie i Elaine Oliver
Źródło: Adventist Review

