Trzęsienie ziemi o sile 7,1 stopnia nawiedziło 28 lipca południową prefekturę Kumamoto w Japonii, zabijając co najmniej 35 osób i raniąc dziesiątki innych. Wstrząs doprowadził do zawalenia części centrum handlowego po wybuchu gazu oraz zmusił około 300 000 mieszkańców całego regionu do ewakuacji.
Tymczasem Europa Południowa zmaga się z prawdopodobnie najgorszym sezonem pożarów w historii. We Francji odnotowano największe pożary lasów w historii kraju, co doprowadziło do największej ewakuacji ludności cywilnej od czasu II wojny światowej. Hiszpania w ciągu dwóch tygodni straciła ponad 1100 kilometrów kwadratowych ziemi, a oba narody łącznie zostały zmuszone do przesiedlenia ponad 325 000 osób.
Z kolei w całej Azji ekstremalne opady monsunowe wywołały masowe powodzie i osuwiska ziemi – od Chin po Bangladesz, Indie, Pakistan i inne kraje – pozbawiając dachu nad głową tysiące ludzi oraz niszcząc domy i infrastrukturę. W innych częściach świata eskalują wojny i panują niepokoje społeczne.
Jezus dawno temu przepowiedział ten ciąg wydarzeń: „Powstanie bowiem naród przeciwko narodowi i królestwo przeciwko królestwu i będzie głód i mór, i trzęsienia ziemi w różnych miejscach” (Ewangelia Mateusza 24,7). Wzywał nas również, abyśmy trwali i nie trwożyli się (w. 6, 13).
Jednak z każdym nowym nagłówkiem donoszącym o kolejnym kataklizmie łatwo dać się ogarnąć lękowi i rozpaczy. Jak zatem odnaleźć pokój i cel pośród tego całego zamętu i co na ten temat mówi Pismo Święte?
Oparcie się na obietnicach Pańskich rozpoczyna się od zrozumienia, gdzie ta narastająca globalna niestabilność wpisuje się w Bożą linię czasu. Nieszczęścia nie rozpoczęły się od trzęsienia ziemi w Kumamoto ani od pożarów we Francji i Hiszpanii. Zaczęły się w Edenie, kiedy grzech wszedł na świat i skierował całe stworzenie na drogę ku upadkowi.
Choć tragedie od dawna są częścią ludzkiego życia, Jezus wyraźnie mówił o czasie, w którym skumuluje się jednocześnie wiele kryzysów: konflikty między narodami, klęski żywiołowe, upadek moralny oraz powszechny strach. Wydarzenia te zostały przepowiedziane jako znaki okresu poprzedzającego Jego Powtórne Przyjście – wydarzenia, które będą przybierać na sile i częstotliwości im bliżej będzie owego dnia. Apostoł Paweł opisał to jako całe stworzenie, które „aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach porodowych” (Rzymian 8,22).
Znaki te nie mają sparaliżować wierzących strachem. Zamiast tego, gdy kataklizmy gromadzą się tak intensywnie, jak w tym miesiącu, możemy jako chrześcijanie dostrzec, że historia zmierza dokładnie tam, gdzie zapowiadały proroctwa.
Patrząc na to w ten sposób, zalew niepokojących wiadomości staje się powodem do ufności i nadziei. „Bóg jest ucieczką i siłą naszą, Pomocą w utrapieniach najpewniejszą. Dlatego nie będziemy się bali, choćby się zachwiała ziemia I góry zapadły w głębinę mórz” (Psalm 46,2-3).
Co nasuwa pytanie: Jeśli są to ostatnie dni historii ziemi, czego Bóg właściwie oczekuje od swojego ludu w tym czasie?
blockquote>Historia zmierza dokładnie tam, gdzie zapowiadało proroctwo.
Aby odpowiedzieć na to pytanie, musimy zgłębić radę, jakiej Jezus udziela po opisaniu wydarzeń poprzedzających Powtórne Przyjście w 24. rozdziale Ewangelii Mateusza. Wzywa nas do bycia czujnymi i wiernymi sługami — a nie tylko biernymi obserwatorami.
Europa i Azja prawdopodobnie spędzą miesiące na zmaganiu się ze skutkami klęsk żywiołowych. I zanim jeszcze zakończą się prace związane z usuwaniem zniszczeń, pojawią się kolejne kataklizmy. Jezus powiedział nam, że w tych ostatnich dniach nie możemy oczekiwać spokoju na świecie, ale obiecał coś znacznie lepszego: „Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie” (Ewangelia Mateusza 11,28).
To ukojenie jest dostępne dla wszystkich wierzących dzisiaj i możemy dzielić się nim z innymi. Tak wielu ludzi obserwuje, jak doniesienia prasowe stają się z każdym dniem coraz bardziej mroczne, i desperacko potrzebuje obietnic Pisma Świętego. Do kogo Bóg wzywa cię, abyś dotarł w tym tygodniu?
Cytaty biblijne pochodzą z Biblii Warszawskiej.
Źródło: Amazing Facts
