O Nas

Jesteśmy chrześcijanami, odkrywającymi napełniony miłością charakter Boga.
Poznaj naszą misję, strukturę i historię.

Kim jesteśmy?

Jesteśmy chrześcijanami. Jako wspólnota ludzi wierzących w Boga opieramy swoją wiarę na Piśmie Świętym. Naszym największym pragnieniem jest odkrywanie napełnionego miłością charakteru Bożego i na tej podstawie budowanie głębokiej relacji z naszym Stwórcą i Zbawicielem.

Naszym celem i powołaniem jest głoszenie wiecznej Ewangelii Słowa Bożego w kontekście poselstwa trzech aniołów z Księgi Objawienia św. Jana 14,6-12, prowadzenie ludzi do uznania Pana Jezusa za osobistego Zbawiciela i do łączności z kościołem oraz wspieranie wierzących w przygotowaniu się na bliski powrót Chrystusa.

Poznaj nasze zasady wiary

Więcej niż słowa

Jako kościół, prowadzimy również działalność charytatywną, prorodzinną, propagujemy zdrowy tryb życia i staramy się przeciwdziałać patologiom społecznym a także krzewić wśród ludzi idee pokoju i braterstwa oraz wolności religii i przekonań.

Struktura organizacyjna Kościoła

Sprawy ustrojowe regulują takie akty prawne jak Prawo zborowe i Working Policy, dokumenty uchwalane przez najwyższy organ kościoła jakim jest Generalna Konferencja Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, czyli światowy zjazd (synod) jego przedstawicieli (delegatów), odbywający się co 5 lat.

W Prawie zborowym czytamy: „W Kościele Adwentystów Dnia Siódmego przyjęta została przedstawicielska forma zarządzania Kościołem”.

W przeciwieństwie do systemu prezydenckiego system przedstawicielski przewiduje wspólne [kolegialne] zarządzanie podzielone pomiędzy przewodniczącego, sekretarza, skarbnika. Zapewnia to niezbędną jedność celu i misji. Podczas gdy zachowana jest integralność każdej jednostki (zbór, diecezja, unia), każda z nich jest postrzegana jako część wspólnoty, nie mogąca funkcjonować w oderwaniu od całości.

Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej nosi nazwę Polish Union Conference of Seventh-day Adventists i jest częścią Wydziału Transeuropejskiego z siedzibą w St. Albans (Wielka Brytania). Kościół w Polsce posiada ustawowo uregulowany status prawny.

4 szczeble organizacyjne:

  • Zbór – będący lokalną społecznością wyznawców (W Polsce ok. 150 zborów i grup).
  • Diecezja – której podlegają zbory zlokalizowane na jej terytorium (W Polsce: Południowa, Wschodnia, Zachodnia).
  • Unia – czyli wspólnota diecezji na danym terytorium (Siedziba w Warszawie).
  • Generalna Konferencja – składająca się z 13 wydziałów.

Historia zboru łódzkiego

Nasza wspólnota jest obecna w Łodzi od ponad 130 lat. Rozwiń panel, aby poznać naszą drogę.

Przeczytaj pełną historię (1893 - dziś)▼

Początki (1893-1914)

Łódź była pierwszym miastem na terenie Królestwa Polskiego do którego dotarł adwentyzm. Dwaj stolarze: Karolem Fendlem i Józefem Szlodzińskim, przybyli w 1893 roku do Łodzi z Wołynia. Wraz ze swoimi rodzinami stworzyli pierwszą małą wspólnotę. Zamieszkali u baptystycznego pastora o nazwisku Lach, który przyjął adwentyzm.

W 1895 roku na prośbę grupy z Łodzi, Misja Hamburska przysłała pastora Jana Labsbaka, który zorganizował społeczność. Ta data przyjmowana jest za początek zorganizowanej społeczności w Łodzi. W 1905 zbór liczył 24 wyznawców, spotykających się przy ul. Kopernika oraz Andrzeja Struga 17. Pierwsza publiczna ewangelizacja odbyła się w 1907 r.

Okres międzywojenny (1914-1939)

I wojna światowa była trudnym czasem – internowania i deportacje. W latach 20-tych zborowi służyli pastorzy: Teodor i Waldemar Will, Ferdynand Dzik, a od 1924 pastor Kosmowski. Zbór odbudował się, w 1926 roku licząc 70 osób. Dzięki zaangażowaniu społecznemu (m.in. pielęgniarek społecznych), zbór otrzymał status „kościoła tolerowanego”. W 1937 przeniósł się na ul. Wólczańską 57.

II Wojna Światowa (1939-1945)

Władze hitlerowskie podzieliły zbór (wówczas ok. 120 osób) na grupę niemieckojęzyczną i polską. Polska społeczność spotykała się potajemnie w różnych miejscach (np. ul. Piotrkowska, Wólczańska 139), gdyż lokal przy Wólczańskiej 57 zajął okupant. Pomiędzy grupami zachowano dobre relacje, a w czasie wojny ochrzczono potajemnie co najmniej 8 osób.

Rozwój po wojnie i nowe lokalizacje

Po wojnie w zborze pozostali polscy wyznawcy. Od 1962 roku główna siedziba zboru mieści się przy ul. Kopcińskiego 67. Lata powojenne to dynamiczny rozwój (mimo emigracji). W rekordowym 1984 r. chrzest przyjęły 34 osoby, a pod koniec lat 80. łódzka społeczność przekroczyła 200 wyznawców.

Rozwój misyjny zaowocował podziałem na mniejsze społeczności: powstał zbór w Zgierzu (1987), „Łódź-Górna” przy ul. Płockiej 28 (1991) oraz trzeci zbór, który po wielu zmianach siedzib przyjął nazwę „Pielgrzym”.

Współczesność i Misja

Dziś łódzkie zbory (ok. 300 osób wraz z dziećmi) angażują się w ewangelizację i życie miasta. Organizujemy terapie antynikotynowe, Szkoły Biblijne, kluby rowerowe, wspieramy charytatywnie (Chrześcijańska Służba Charytatywna). Działalność Kościoła to jednak przede wszystkim codzienne życie jego wyznawców – bycie "solą ziemi" w lokalnym środowisku.

(Autor tekstu: pastor Remigiusz Krok, red. Grzegorz Korczyc)

Nasze Agendy i Grupy

Zdrowie

Promujemy holistyczny styl życia poprzez warsztaty kulinarne i wykłady medyczne.

Rodzina

Wspieramy małżeństwa i rodziców w budowaniu silnych, biblijnych fundamentów domu.

Młodzież

Aktywne grupy młodzieżowe, obozy i spotkania dyskusyjne dla młodego pokolenia.